chaos, of werkkamer: deel 1

(waarschuwing aan de lezer: dit is een ZAAG bericht, voor opgewekte literatuur moet u even niet bij mij zijn)

waar wordt een creatieveling ongelukkig van (of laten we het houden op: waar word ik ongelukkig van)? Van niet kunnen beginnen aan iets dat in je hoofd zit, of niet door je gerief kunnen struinen en dingen vastpakken en plannen kunnen maken. Van, in mijn geval, veroordeeld te zijn tot breien omdat al de rest dikke chaos is. Oordeel zelf maar…

IMGP1636
IMGP1637

Dit is de érgste berg in het huis tot nu toe. De ergste berg in mijn atelier tot nu toe. En het aller lastigste is: ik kan er geen kant mee op. Omdat ik bij de minste inspanning buiten adem ben, bij het minste vooroverbuigen zowel het zuur krijg als een pijnscheut in mijn bil als een stamp van mijn dochter die effe geen plaats heeft, omdat ik dus niet kán opruimen én omdat er geen plaats is om ‘naar-toe’ op te ruimen, behalve de vuilbak dan. En laat de vuilbak nu net de plaats zijn waar ik geen goede relatie mee heb.

In deze verbouwing heeft mijn atelier al vele kamers gezien en overal ging het redelijk goed:

Eerste atelier (weliswaar in een nog niet verbouwde kamer), alles kunnen uitpakken (!)

Eerste atelier (weliswaar in een nog niet verbouwde kamer), alles kunnen uitpakken (!)

tweede atelier (ook in niet verbouwde kamer), bijna alles uitgepakt

Tweede atelier (ook in niet verbouwde kamer), bijna alles uitgepakt

IMGP7963
IMGP7961

(netjes gestapelde stasch in dozen)

(netjes gestapelde stash in dozen)

Op de zolder was het in het begin ook nog goed, het voelde zelfs aan als een balzaal en ik was helemaal in mijn nopjes met de nieuwe bakken waar de stof in kon.

derde atelier (half verbouwde zolder): alles goed bereikbaar

Derde atelier (half verbouwde zolder): alles redelijk goed bereikbaar maar veel in dozen

IMGP1508

stash in nieuwe bakken

stash in nieuwe bakken

Het was niet de bedoeling alles uit te pakken want ik zou met wat geluk redelijk snel naar de eerste echte afgewerkte kamer van het huis kunnen om aldaar de eerste echte naaikamer met verhoogde werktafel en deftige kasten (en centrale verwarming en licht met een normale schakelaar) in te richten.

Maar toen kon mijn broer die kamer wel goed gebruiken voor een tijdje dus bleef mijn atelier op de zolder (annex onze slaapkamer) en toen kondigde zich er een nakomeling aan en die heeft gerief nodig (verbazend veel gerief trouwens voor zoiets klein in het begin) en er was geen andere plaats om dat gerief tot haar geboorte te stockeren dan in het midden van mijn balzaal. We hebben voorlopig geen babykamer, laat staan kasten om dat extra gerief in te steken: huidige eigen plek van de dochter is dus een stapel zakken (met in ’t midden ook nog een kamerDen die anders geen plaats had om te overwinteren, zucht…).

Het resultaat maakt mij diep bedroefd.

Maar ik moet ook iets opbiechten: het zou enorm helpen moest ik zeer punctueel opruimen nadat ik iets gemaakt heb (of althans even pauzeer in het maakproces) of moest ik niet steeds van alle projecten door elkaar willen doen. Het zou ook helpen moest mijn relatie met de vuilbak er op vooruit gaan en ik niet in elk prul een leuke toekomst zou zien of elk tijdschrift nog eens zou willen doorbladeren om er interessante dingen uit te scheuren (het zou helpen moest ik minder tijdschriften kopen). Het zou ontzettend helpen als ik op een rommelmarkt niet twee grote zakken wol zou kopen (mijn geweldige brei enthousiasme kennende) of niet in elke stoffenwinkel wel een ‘couponneke’ zou ontdekken. Het zou helpen moest ik de regel toepassen van 1 ding binnen in ruil voor 1 ding weg en anders niet.
Het zou…. het zou…tja, het zou helpen moest ik mezelf niet zijn dus.

Maar…. ik heb een klein, klein begin gemaakt. De belgische edities van het vrouwenmagazine -om het met een lekkere ouderwetse term te zeggen- ‘Elle’ mogen weg: vanaf nr. 14 tot nr. 67*, niet geruïneerd door het uitscheuren van interessante beelden (ah nee want het hele boekje mocht blijven!). Voor wie wil af te halen alhier en anders bij ’t oud papier, u zegt het maar.

hèhè, nu ik deze frustratie van mij afgeschreven heb, kan ik rustig in de zetel gaan verder breien aan dat baby dekentje. (en ik ben al óver de helft, echt ongelooflijk…!)

*: technische details: nr. 14 is oktober 2004, nr. 67 maart 2009. Nr. 62 (oktober 2008) ontbreekt.

6 thoughts on “chaos, of werkkamer: deel 1

  1. Amai wat een verhuizen! Wij zijn ook recent verhuisd, weliswaar naar een huis zonder renovatiewerken. Maar toch duurt het ook te lang naar mijn goesting voordat alles in orde is. Mijn naaikamertje was in orde, maar toen was er houswarming dan er maar vanalles in opslaan, weer helemaal overhoop nu is het bijna terug in orde. Ik heb nog niet alles uitgepakt, want in orde is ook maar relatief, voldoende ordelijk om te kunnen werken, andere dozen komen later, even uitpak pauze😉

    btw als je Elle’s nog moest hebben liggen, graag😉

    • Ai nee, de Elle’s zijn mee met het oud papier…sorry. Helemaal in orde hoeft inderdaad niet. Als er maar een vierkante meter tafelblad is en relatief gemakkelijke toegang tot de dozen, dan kunnen we al verder hè…😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s