Een jaar minder afval? Evaluatie deel 4: minimaliseren

IMGP1636

hoezo rommel?

 

Ongeveer een jaar geleden werd ik weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt: we produceren belachelijk veel afval (Hier lees je wat ik er toen over schreef).
Hoog tijd om eens onder de loep te nemen wat er ondertussen wel of niet veranderd is in mijn leven op dit gebied.

Vandaag het laatste deel: minimaliseren
(lees ook Deel 1: Minder verpakking kopen , Deel 2: Huishouden  en Deel 3: Verzorging)

tot een jaar geleden ging mijn leven ongeveer zo:
Het zijn solden.
Dus waarom niet even kijken naar de schoenen/stoffen/breiwol met rode/blauwe/gele bol?
Hup, weer wat nieuws mee naar huis, klein geluksmomentje en dromen van te maken kledij/te breien muts/een feestje waarop iedereen zegt: ‘wauw, wat een mooie schoenen’.
Hmm, ik heb geen plek meer om het op te bergen?
Hup naar de ikea voor een nieuwe doos/plastic bak/kast.
Na een jaar: Tiens? ik was helemaal vergeten dat ik deze stof/wol had (nee, een paar schoenen vergeet ik niet. Die komen na dat feestje niet meer uit de kast want ik kan er niet langer dan een uur op staan).
Of: ik was die stof niet vergeten maar die ellenlange lijst met wat ik nog allemaal wil maken is eerder een gevangenis aan het worden dan een creatieve uitdaging.
Nog enkele jaren van bovenstaande en het zou worden: hè, het past niet meer in mijn kamer/huis. En nog meer schuldgevoel over alles wat ik vooral niet gemaakt heb.

Maar zover kwam het dus gelukkig niet!
Enkele weken na mijn duik in het ‘zero waste’ onderwerp, volgde een duik in minimalisme.

Wil je minder afval, dan moet je minder kopen of minder in huis halen. Want alles wat binnen komt moet ook weer weg. En voor alles wat je koopt zijn grondstoffen gebruikt.
Een voorbeeld: Wij hadden bérgen rondslingerende kranten en tijdschriften in huis. Die moesten nog eens doorbladerd worden om de interessante dingen er uit te scheuren, die interessante dingen moesten dan een plaats vinden in het desbetreffende mapje en het tijdschrift moest bij het oudpapier. Daar kroop al bij al veel tijd in. Om maar te zwijgen van in de weg liggende stapels als je probeerde te stofzuigen of het zeurende ‘ik moet daar eens tijd voor maken’ in je achterhoofd. Met andere woorden: geen tijdschriften meer kopen is niet alleen goed voor minder afval, maar ook voor de portefeuille en allerlei tijdswinst en meer mentale rust.

Het besef dat ik te veel heb en met veel minder kan leven, is sterk gegroeid afgelopen jaar
De irritatie van het eindeloos moeten verplaatsen van ‘troep’ in huis, van het niet terugvinden van dingen, van het ‘ik heb niks om aan te doen’, of het ‘oeps, dit eten is ver na z’n houdbaarheidsdatum’, waren een extra duwtje in de rug om mij te verdiepen in het concept van vereenvoudigen. Vooralsnog ben ik bezig met te vereenvoudigen op het gebied van gerief, ook al draait minimalisme om meer.

Op/wegruimen ging in het begin goed en snel.  Ondertussen gaat het langzamer maar het is wel een voortdurend proces geworden.
Het was ontnuchterend om te zien hoeveel schoenen ik eigenlijk maar voor een korte tijd kon dragen voor ze wel ergens knelde.
Het was pijnlijk om te beseffen hoeveel hard verdiend geld ik -sinds ik voor mezelf zorg- heb uitgegeven aan overbodige dingen.
Het was verrassend om te merken hoe weinig ik mis van al wat er ondertussen is weggegeven/verkocht.
En, het was teleurstellend hoe weinig de verkochte dingen uiteindelijk opbrachten🙂

Het wegdoen van gerief met een emotionele betekenis is moeilijker en aan de vreselijke papierberg (om van de digitale berg nog maar te zwijgen) heb ik mij zelfs nog niet durven wagen.
Gelukkig lees ik elke week een duwtje in de rug op de blog van Missminimalist en ik heb er alle vertrouwen in dat ik er langzaam maar zeker wel kom.

Het afgelopen jaar was dus een ongelooflijk leerzaam en boeiend jaar!
Ik heb geleerd om na te denken voor ik iets koop, om beter op te ruimen en oppervlaktes (zoals tafels en het keuken aanrecht) leeg te maken als ik de ruimte verlaat. Ik heb geleerd dat visuele leegte rust in mijn kop brengt, dat ik liever 1 multipurpose product heb om te kuisen, 1 om te wassen en 1 voor verzorging in plaats van schabben en kasten vol met flesjes en potjes. Een ware revolutie voor mij, verzamelaar van allerlei.

Door deze evaluatie besef ik dat ik meer heb gedaan, of heb geprobeerd afgelopen jaar dan ik dacht. En, gróte bonus, ik heb ontdekt dat ik met minder kan leven en dus minder hoef te werken voor geld, wat ik vanaf volgende maand ook ga doen!

Op naar het volgende jaar.

10 thoughts on “Een jaar minder afval? Evaluatie deel 4: minimaliseren

  1. Pingback: Een jaar minder afval? Evaluatie deel 2: huishouden | me made land

  2. Pingback: Een jaar minder afval? Tijd voor evaluatie! Deel 1 | me made land

  3. Mooi verwoord. Wat mij vooral opvalt is hoeveel er aangeboden wordt – ook gratis – dat je dan zonder nadenken mee naar huis neemt.
    Al is het maar een “gratis kookboekje” bij twee producten van hetzelfde merk en als je er dan 4 koopt krijg je er twee. Twee dezelfde kookboekjes, wat moet je daar dan mee?
    Het minimaliseren is iets waar ik probeer bewust mee bezig te zijn en wat in 2014 al 5 tripjes naar kringloop -en weggeefwinkels meebracht. Momenteel zijn we bij ons bezig met het opgebruiken van alle shampoo + douchegel die al in de kast staat. We hebben al 1 jaar geen douchegel mee gekocht en blijven ons nochtans wassen!
    Interessante oefeningen, die vooral ons eigen gedrag blootleggen en dwingen tot nadenken!

    Ik vind het erg fijn om jouw posts hierover te lezen, zeer inspirerend.

    • Merci Hanne! Het is inderdaad ongelooflijk hoe je wordt verleidt (of gedwongen) tot het aankopen of aannemen van allerlei overbodige stuff. Niet enkel in winkels maar ook van goed bedoelende familie.
      Wat mij ondertussen ook duidelijk geworden is, is hoe diep die beïnvloeding eigenlijk in mij zit van allerlei media die ons alle geluk beloofd als we maar dat ding kopen of op die manier leven of weet ik veel wat. Het is toch wel een gevecht om daar van af te geraken en het best ok te vinden om niet elk feest een nieuwe outfit te hebben bvb. Oei, ik kan daar veel te lang over doorbomen, ‘k zal hier maar stoppen🙂. In elk geval veel succes met minimaliseren!

  4. Sinds vorig jaar ook helemaal into minimaliseren! Alles wat ik dubbel of overbodig had is uit het huis: weggegeven, weggegooid of verkocht. Nu nog loop ik af en toe rond en besluit ik dat ik met nog minder kan doen. Ook qua voorraad: ben nu alle badkamerspullen en eten uit de voorraadkast aan het opmaken om daarna veel bewuster te kopen. Kledij is al heel wat verminderd nadat ik 3 jaar terug ‘stopte met shoppen’. Het is best verslavend (en bevrijdend) dat minimaliseren🙂

  5. Het is inderdaad zo dat dematerialiseren je een enorme bevrijding geeft.
    Eerst heb je iets van ….’ ai.. waarom nog naar die rommelmarkt gaan, ik mag toch niets kopen’…met een gevoel van op strafkamp te zijn…nadien echter voel je pas de vrijheid en de onthechting die daarmee samengaat!
    En dan ga je langs al die winkels met ‘onnodige zaken’ en voel je je licht in je schoenen!…. Een Eindelijk verlost-gevoel!
    En als je het nadien ook aan je portemonnee merkt.. snap je de hele cirkel van werken om te consumeren!!…

  6. Hier ook een eeuwigdurend gevecht tegen de rommel-invasie! En wij proberen echt al lang niet te veel te kopen, het gratis prul te laten liggen en kapotte zaken meteen weg te doen. Maar kinderen die brengen veel rommel binnen, vooral van bij de grootouders. Die krijgen dan gratis rommel en geven die aan de kleinkinderen. Of de kleinkinderen zien een poppetje/prulletjes/wat-dan-ookje liggen, zeggen ‘oh, da’s leuk!’ en oma zegt: neem maar mee! Zoals laatst 15 stuks plastieken sterren van elk zo’n 10 cm diameter in alle kleuren van de regenboog! Brol, zeg ik dan, maar voor mijn kinderen is het een schat. Een schat waar ik een plek voor moet zoeken! Ik ben nu een japans boekje aan het lezen over opruimen, en ze beginnen met de kleding.

    Ik ben trouwens hier terecht gekomen via je comment op de Coletterie! Een belg tegenkomen in Amerika, wat een toeval!😉

    • Ik moet trouwens vooral leren niet te veel te willen doen, niet zozeer veel hebben is mijn persoonlijke uitdaging. Wij zijn de afgelopen 2 jaar 4 keer verhuisd door verbouwing, dan leer je wel je spullen te minimaliseren tot wat je nodig hebt. Op een gegeven moment zaten alle kleren (voor alle seizoenen, alleen jassen en schoenen niet) van ons 6-koppig gezin in 1 linnenkast, veel minimalistischer dan dat hoeft niet voor mij! En ik hou van mijn spullen, tenminste, die spullen die veel gebruikt en gekoesterd worden, en die ik dus blindelings kan vinden. Het is de balast, al die dingen die in hoekjes en kieren lijken te kruipen als je even niet kijkt, die geven me rommel-stress!

    • Ja, rommel van de dochter, dat probleem zal zich binnen afzienbare tijd wel aandienen. Ik probeer wel constant te laten weten dat we niets nodig hebben, misschien helpt dat wel. Dat Japans boekje heb ik al een paar keer zien passeren op ’t net, ten minste, als het om ‘The Life-Changing Magic of Tidying’ gaat? Klinkt uitdagend en leuk om mee aan de slag te gaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s