Zo, en dan nu: Naaien

Ik heb wel degelijk genaaid afgelopen maanden. Zodanig zelfs dat ik liever aan het naaien ben, dan dat ik er foto’s van neem en er iets over schrijf hier (hm, dat was nochtans de bedoeling van deze blog, ahum).
Maar na elke vakantie zijn er goede voornemens dus bij deze pik ik de draad terug op!

mijn favoriete silhouet voor komend seizoen! (foto: Phildar fr.)

mijn favoriete silhouet voor komend seizoen! (foto: Phildar fr.)

Het is al even geleden dat ik er iets over schreef, maar ik ben dit jaar bezig met ‘the wardrobe architect’. Als ik al mijn eigen kleren wil naaien, zit er niets anders op dan dat zeer georganiseerd en bedachtzaam te doen en niet de eerste de beste mooie jurk te naaien uit een foute stof. Zo deed ik dat vroeger en ondertussen heb ik zowat alles wat ik ooit al naaide weg gedaan.

Voor de komende herfst/winter maanden heb ik het echt eens heel serieus aangepakt: inspiratie verzameld, silhouetten samen gesteld, gekeken wat ik al in mijn kleerkast heb zitten, patronen uitgezocht en uiteindelijk ook stof gekozen (uit mijn stash, dat spreekt :-) ).

20150826_153211

stoffen uit de voorraad die verrassend goed samengaan (op de roze ruitjesflanel na) en waar ik patronen voor dit najaar aan gekoppeld heb

Iets wat ik niet volgens de regeltjes heb gedaan is het samenstellen van een kleurenpalet voor het seizoen. Ik zit namelijk nog altijd met de zelfopgelegde beperking dat ik moet naaien met wat ik heb, en dan zijn de kleuren niet voor het kiezen. Ook de kleren niet helemaal, ik heb echt moeten zoeken naar een match tussen patroon en stof die zo dicht mogelijk in de buurt kwam van mijn gedroomd kledingstuk. (Het is ook niet de bedoeling dat ik nieuwe patronen koop, met een paar jaargangen Burda’s moet ik er wel komen, vind ik)
20150827_161450
Maar ondanks de beperkingen ben ik heel tevreden met het resultaat van al dat denken. Ik weet perfect wat ik moet naaien en waarmee ik ga beginnen. Sterker, de stof van het eerste project: een smalle broek, is al voorgewassen en het patroon is al overgetekend.

20150827_161534
Daarna maak ik een rok, een kleedje en iets tuniek-achtigs. En als het dan nog geen lente is, dan ga ik mijn lijstje verder af en mag ik misschien ook wel eens een nieuw stofje kopen, om mezelf te belonen ;-)

Te weinig schouderklopjes!

Ik heb mijn zomerkleren eindelijk uit hun koffer gevist om ze op kapstokken te hangen, maar eerst moest er gestreken worden.
En al strijkend kwam ik één van de weinige zelfgemaakte jurkjes tegen die de zwangerschap en daaropvolgende grote kledingopruimbeurt hadden overleefd.

IMAG0394

(hier nog in het kinderloze tijdperk, alle details vakkundig verborgen achter de kaart :-))

Ik zag weer hoeveel tijd en moeite ik gestoken had in het afwerken van naden en rits, het maken van een onderkleed, het opnaaien van een versieringske, het ‘fine tunen’ van de pasvorm. ‘Verdorie’ fluisterde de engel op mijn rechter schouder, ‘dat heb je toch maar mooi zelf gemaakt!’
Ik verwachtte meteen een kritische reactie vanop de linker schouder maar mijn duiveltje was blijkbaar in slaap gesukkeld tijdens het monotone strijken, oef.

Oef, want die duivel die heeft er nogal wat weg van om de boel af te breken. Om te zien waar de pasvorm toch niet honderd procent is. Om op te merken dat de stofkeuze dan toch eigenlijk de verkeerde was en het niet zo mooi valt. Om al dat hard werken de grond in te boren en mij het gevoel te geven dat ik er toch maar niks van bak eigenlijk.
Mijn duivel, die heeft een grote mond, en mijn engel, die kruipt weg tussen haar vleugels van al dat verbale geweld. Als ik kon, gaf ik haar een rol ducttape zodat ze die duivelse mond kon toe plakken. (Althans, voor de helft van de tijd ofzo want een beetje kritiek hier en daar stuwt me ook vooruit en doet me blijven beter proberen)

het onderkleed, met franse naden

het onderkleed, met franse naden

En daar, tijdens dat strijken van al die zelf genaaide details, besefte ik dat ik mezelf veel te weinig schouderklopjes geef. En niet alleen voor het naaien, maar ook voor alle andere dingen waarmee ik mijn dagen vul.
En volgens mij ben ik niet alleen.

Geef jezelf maar wat schouderklopjes elke dag, we doen het toch maar!

Een breiwerkje voor de dochter

Kleine meisjes en tuniekjes, ik vind dat een goede combinatie.
Dus vertrok ik van het patroon ‘Autumn cardigan‘ en maakte er een ‘spring minikleedje’ van met wat eigen versieringen.

20150321_124457

foto: Saskia Luyckx

foto: (c) Saskia Luyckx

Zelf heel tevreden van, ze groeit er alleen te rap uit.

Het volgende brei project is een sjaal. Om mijn hand voldoende te laten rusten (een beetje overbelast) brei ik ongeveer 1 rij per dag dus de vriendin voor wie hij bedoeld is, zal enig geduld moeten hebben :-). Alvast een foto van het testlapje…

20150420_172906

ja, typen doet ook pijn aan die hand ;-)