Te weinig schouderklopjes!

Ik heb mijn zomerkleren eindelijk uit hun koffer gevist om ze op kapstokken te hangen, maar eerst moest er gestreken worden.
En al strijkend kwam ik één van de weinige zelfgemaakte jurkjes tegen die de zwangerschap en daaropvolgende grote kledingopruimbeurt hadden overleefd.

IMAG0394

(hier nog in het kinderloze tijdperk, alle details vakkundig verborgen achter de kaart :-))

Ik zag weer hoeveel tijd en moeite ik gestoken had in het afwerken van naden en rits, het maken van een onderkleed, het opnaaien van een versieringske, het ‘fine tunen’ van de pasvorm. ‘Verdorie’ fluisterde de engel op mijn rechter schouder, ‘dat heb je toch maar mooi zelf gemaakt!’
Ik verwachtte meteen een kritische reactie vanop de linker schouder maar mijn duiveltje was blijkbaar in slaap gesukkeld tijdens het monotone strijken, oef.

Oef, want die duivel die heeft er nogal wat weg van om de boel af te breken. Om te zien waar de pasvorm toch niet honderd procent is. Om op te merken dat de stofkeuze dan toch eigenlijk de verkeerde was en het niet zo mooi valt. Om al dat hard werken de grond in te boren en mij het gevoel te geven dat ik er toch maar niks van bak eigenlijk.
Mijn duivel, die heeft een grote mond, en mijn engel, die kruipt weg tussen haar vleugels van al dat verbale geweld. Als ik kon, gaf ik haar een rol ducttape zodat ze die duivelse mond kon toe plakken. (Althans, voor de helft van de tijd ofzo want een beetje kritiek hier en daar stuwt me ook vooruit en doet me blijven beter proberen)

het onderkleed, met franse naden

het onderkleed, met franse naden

En daar, tijdens dat strijken van al die zelf genaaide details, besefte ik dat ik mezelf veel te weinig schouderklopjes geef. En niet alleen voor het naaien, maar ook voor alle andere dingen waarmee ik mijn dagen vul.
En volgens mij ben ik niet alleen.

Geef jezelf maar wat schouderklopjes elke dag, we doen het toch maar!

Een breiwerkje voor de dochter

Kleine meisjes en tuniekjes, ik vind dat een goede combinatie.
Dus vertrok ik van het patroon ‘Autumn cardigan‘ en maakte er een ‘spring minikleedje’ van met wat eigen versieringen.

20150321_124457

foto: Saskia Luyckx

foto: (c) Saskia Luyckx

Zelf heel tevreden van, ze groeit er alleen te rap uit.

Het volgende brei project is een sjaal. Om mijn hand voldoende te laten rusten (een beetje overbelast) brei ik ongeveer 1 rij per dag dus de vriendin voor wie hij bedoeld is, zal enig geduld moeten hebben :-). Alvast een foto van het testlapje…

20150420_172906

ja, typen doet ook pijn aan die hand ;-)